06 - 51 50 77 04 redactie@haveninzicht.com

Grote schoonmaak op het Scheveningse strand

Meer dan 1.000 kilo zwerfafval per maand

Maandagochtend tien uur. Ralph Groenheijde heeft er zin in. De elektrische bolderkar van TrashUre Hunt staat paraat bij de ingang van de Pier en is gevuld met lege shoppers van Dirk van den Broek en Blokker. Vandaag gaat hij weer jacht maken op zwerfafval samen met 127 middelbare scholieren van het Corderius College in Amersfoort. De bussen zijn ietwat vertraagd, maar om kwart over tien komt dan toch een eerste groepje pubers aangedrenteld. Petjes achterstevoren, rugzakken met proviand en verlangende blikken richting de branding. Het is stralend weer. 

Als de kinderen gegroepeerd staan onder aan de trap, steekt Ralph enthousiast van wal.

“Om te beginnen: jullie hoeven van mij helemaal niets.”

Opgewonden rumoer en gegiechel.

“Nou in dat geval… gaan we toch lekker chillen.”

Ralph wacht geduldig tot het weer stil wordt.

“Vraagje: wie van jullie speelt computerspelletjes?”

Alle handen in de lucht.

“Wist je dat je als je de hele dag op de computer speelt, je op je 16de al het lichaam hebt van iemand van 60?”

Even een afschrikwekkend feitje tussendoor, maar dan weer vrolijk:

“Maar ik ben ook gek op spelletjes hoor. Het is supergaaf om steeds een level verder te komen. Vandaag spelen we ook een spel, waarbij we ook nog eens actief gaan bewegen. We gaan schatten verzamelen op het strand.”

Ongelovig geroezemoes zwelt aan. Ralph laat een lange stilte vallen.

“Jongens, misschien valt het jullie op dat ik pas weer verder praat als jullie stil zijn…”

Dit werkt, het gekwetter verstomd.

“Het is heel simpel. Een schat is iets wat niet thuishoort op het strand. Elke gevonden schat redt het leven van talloze dieren. En daarmee onze wereld. Hoe meer je verzamelt, hoe groter jouw heldenstatus. De vraag is: wie heeft het lef om de schatten uit de natuur te halen? Wie durft zich in te zetten?”

Ongelovige blikken staren hem aan.

“De regels zijn eenvoudig. Je krijgt een tas en hebt een uur de tijd. Je kunt
3,5 km die kant op, richting de haven, of 2 km de andere kant op, naar het noorden. Wie de meeste schatten verzamelt, krijgt de meeste heldenpunten.
Om 11.30 uur verzamelen we weer hier. Succes!”

Mentaliteit verandert langzaam

In 2014 begon Ralph in zijn eentje met het oprapen van afval op het Scheveningse strand. Dagelijks liep hij met een grote blauwe IKEAtas tussen het noordelijk havenhoofd tot het Zwarte Pad. Ralph: “Uit pure ergernis en met de wil om iets concreets te doen. Je kunt gaan klagen, maar dat helpt niet en het maakt je ongelukkig. Actief iets ondernemen daarentegen maakt je blij en geeft energie.” Zijn initiatief groeide in vier jaar uit tot de stichting TrashUre Hunt, die alleen in de eerste helft van 2018 al 4.500 mensen wist te mobiliseren. Met elkaar verzamelden ze 6.240 kilo afval. TrashUre Hunt werkt inmiddels samen met de gemeente Den Haag, Green Deal Schone Stranden, gemeente Zoetermeer, Royal HaskoningDHV, de Pier, SVV Scheveningen, Stichting de Noordzee, NederlandSchoon, Strand Nederland, Muzee Scheveningen, het Haags Montessori Lyceum en
de Vrije School. 

De inspanningen hebben aantoonbaar effect: het is schoner op het strand. Ralph: “Ik zie ook langzaam maar zeker een mentaliteitsverandering. Strandtenthouders aan de noordkant gebruiken minder plastic. Helaas is dat nog niet overal zo. Het zou ook al helpen als horecaondernemers niet meer standaard een rietje geven, maar alleen als iemand erom vraagt.” 


Strandtenthouders gebruiken minder plastic”

Ik ga niemand dwingen

Ondertussen verspreiden de groepjes zich over het strand. Drie meisjes stormen af op de dichtstbijzijnde uitpuilende afvalcontainer en verzamelen de patatbakjes, blikjes en flesjes die ernaast zijn beland. Twee jongens met hun telefoon in de hand kijken wat onwennig om zich heen.

“Ga jij dat doen?”
“Mwah… ik weet niet… Kom, we lopen die kant op.”

Ze sjokken naar de zee en spieden om zich heen om te zien of hun coole klasgenoten daadwerkelijk rotzooi oppakken van het strand. Volgens Ralph is dit een bekend patroon bij pubers. “Sommigen gaan meteen aan de slag, anderen vragen zich af of het wel stoer is of hebben er helemaal geen zin in. Ik ga ze zeker niet dwingen, dat werkt niet. Ik breng het positief en presenteer het als een mogelijkheid… als een uitdaging. De jongens die wel durven, steun ik met mijn enthousiasme en zo probeer ik de twijfelaars mee te trekken.”

Bij de vloedlijn is een groepje jongens ingespannen bezig. Ze zeulen een kapotte plastic strandstoel, de restanten van een windscherm en een leeggelopen opblaasbaar babybadje met zich mee. Aan de stokken van het kapotte windscherm hangen twee AH-tassen die al flink gevuld zijn met flesjes, billendoekjes, snoepverpakkingen, sigarettenpeuken, touw en andere troep. Na een uur verzamelen de kinderen zich rondom de buit. Tijd voor een evaluatie.

Je hebt er in elk geval over nagedacht

“Jongens hoe ging het? Wie heeft iets durven oprapen?”

Meer dan de helft van de handen gaat de lucht in.

“Wie van jullie heeft sigarettenpeuken opgeraapt? Wist je dat het filter in een peuk 8 liter water vergiftigt? De grondstoffen waarvan filters zijn gemaakt, lossen op wanneer ze in contact komen met water en zo raken de giftige bestanddelen verspreid in de natuur.”

Volgende vraag.

“Wie heeft aluminiumfolie gevonden? De folie ruikt nog naar de broodjes met worst of kaas die erin hebben gezeten. Dieren komen daar op af en krijgen dit binnen. Daar worden ze harstikke ziek van.”

Dan door naar het smerigste hoogtepunt.

“Ik hoorde dat iemand het aandurfde om een poepluier op te pakken. Was jij dat? Dan ben je een echte held! In een luier zit een soort gel die het vocht uit de ontlasting opzuigt. Maar, het is heel goor, dieren eten dat op en raken vergiftigd.”

Tot slot.

“Wie heeft helemaal niets opgeraapt?”

Een paar dappere meisjes kijken elkaar aan en steken hun hand omhoog. Ralph beloont hun moed.

“Dat vind ik heel eerlijk. Waarom niet? Oh, je vindt het vies… Ja, dat is het ook. En het is ook irritant dat mensen hun eigen rotzooi niet opruimen. Maar soms kom je nu eenmaal dingen tegen in het leven die irritant zijn. En dan kun je er iets aan proberen te doen of niet. Weet je, het maakt mij niet uit of je nu 100 dingen het opgeruimd, of één ding of helemaal niets… Je hebt er vandaag in ieder geval over nagedacht.”

 

Waar blijft dat afval?

Het verzamelde zwerfafval wordt elke dag gewogen, gesorteerd en geteld. Vrijwilligers pluizen het afval uit en sorteren het in 36 verschillende categorieën. Jaarlijks wordt hiervan een rapport opgemaakt zodat op den duur trends zichtbaar worden.

“Waar is die held die een poepluier durfde op te pakken?”

Wil je ook meedoen?

TrashUre Hunt brengt milieuproblemen op een toegankelijke, effectieve en ludieke manier onder de aandacht van het publiek. In uiteenlopende spelvormen wordt met groepen kinderen, tieners en volwassenen op zwerfafval gejaagd. Naast deze activiteiten verzorgt TrashUre Hunt onder meer lezingen, masterclasses en workshops voor het bedrijfsleven, overheid en particulieren. Tot en met 23 september kun je bovendien elke dag bij laagtij meedoen met de Summer Challenge Laagtijwandeling. Kijk voor de tijden op trashurehunt.org.

Een paar cijfers

Vorig jaar opgehaald tijdens de Summer Challenge:

l 5.197 plastic en 1.323 metalen doppen

l 1.719 blikjes frisdrank en bier

l 2.105 plastic flessen 

l 421 sigarettenpakjes

l 2.354 rietjes 

l 67 luiers 

l 1.052 billendoekjes 

l 273 lachgaspatronen

Het Corderius College verzamelde in één ochtend 152 kilo afval plús een fiets.

Pin It on Pinterest

Share This

Deel dit bericht